Blue Team 74-75

Kolejne mistrzostwa świata Bermuda Bowl, w 1974 roku, odbywały się w Wenecji.

W drużynie włoskiej parę Garabello – Pittala zastąpili Soldano de Falco i Arturo Franco. Dwie pozostałe pary to Belladonna - Garozzo oraz Bianchi - Forquet. Poza obrońcami tytułu, w Wenecji o Bermuda Bowl walczyli: mistrzowie Ameryki Północnej – USA – Blumenthal – Goldman, Hamman – Wolff, Kehela – Murray; Ameryki Południowej – Brazylia – Assumpcao – Chagas, Cintra – Fonseca, Branco – Branco; Europy – Francja – Boulenger – Svarc, Lebel – Mari; Azji – Indonezja – Lasut – Aguw, Manoppo- Manoppo, Karamoy – Moniaga i strefy Pacyfiku – Nowa Zelandia – Abraham, Brightling, Cornell, Kerr, Marston, Wignall.

Runda kwalifikacyjna zakończyła się zwycięstwem Włochów. Oto kolejność:

1.Włochy                        149 VP

2.USA                                148 VP

3.Brazylia                       111 VP

4.Indonezja                     82 VP

5.Francja                           71 VP

6.Nowa Zelandia          17 VP

Do decydującej rozgrywki tym razem przystąpiły cztery drużyny. 64-rozdaniowe półfinały przeszły bez historii. Włosi pokonali Indonezję 233-145, a USA Brazylię 173-82.

Z półfinału warta przytoczenia jest perełka rozgrywkowa Belladonny:

 

♠ AW9

 

 

♥ DW86

 

 

♦ KW

 

 

♣ A875

 

♠ D74

N

♠ 32

♥ 72

W             E

♥ K103

♦ 974

♦ D1052

♣ W9632

S

♣ KD104

 

♠ K10865

 

 

♥ A954

 

 

♦ A863

 

 

♣ -

 

Belladonna (S) rozgrywał 6♠ po ataku kierowym. Dama, król, as. Teraz kier do waleta (a nuż W wyszedł z singla?), as trefl (z ręki kier) i trefl przebity w ręce. Karo do króla, karo do asa i przebitka kara w dziadku. Teraz przebicie kolejnego trefla w ręce i ostatnie karo – W zrzuca trefla – przebite w stole waletem pik. Teraz odegranie asa pik i trefl przebity w ręce. Król pik wziął dwunastą lewą, a przegrywający kier zbił się w jednej lewie z damą atu...

 

Finał tym razem był zacięty. Po szesnastu rozdaniach Włosi prowadzili 36-28.

W drugiej szesnastce Włosi systematycznie powiększali przewagę (do stanu 72-43), aż do rozdania 28:

 

♠ KD852

 

 

♥ AK64

 

 

♦ 74

 

 

♣ K9

 

♠ A4

N

♠ 1093

♥ D10975

W             E

♥ -

♦ 86

♦ A10953

♣ W1063

S

♣ D7542

 

♠ W76

 

 

♥ W832

 

 

♦ KDW2

 

 

♣ A8

 

 

W

Forquet

N

Blumenthal

E

Bianchi

S

Goldman

pas

1♠

pas

1BA

pas

2♥

pas

4♥

ktr.(?)

pas

pas

4♠

ktr.

pas…

 

 

 

i swoje, a na drugim stole W, po podobnej licytacji, nie był uprzejmy zdradzić się z longerem atutowym, i Belladonna z Garozzo wpadli na 4cc bez dwóch.

 

Jednak w dalszych rozdaniach tej części Włosi grają na swoim normalnym poziomie i po jednej trzeciej meczu prowadzą 96-58.

Oto przykład doskonałej obrony w wykonaniu Belladonny i Garozzo:

 

♠ 1075

 

 

♥ KD762

 

 

♦ -

 

 

♣ D10932

 

♠ AK93

N

♠ 86

♥ A83

W             E

♥ W10

♦ W85

♦ A1043

♣ 864

S

♣ AKW75

 

♠ DW42

 

 

♥ 954

 

 

♦ KD9762

 

 

♣ -

 

 

W

Kehela

N

Belladonna

E

Murray

S

Garozzo

 

pas

1♣

1♦

1♠

pas

1BA

pas

3BA

pas…

 

 

Garozzo zaatakował ♥5. Ze stołu blotka i Belladonna wziął lewę na damę. Teraz król kier puszczony przez rozgrywającego i ponownie kier. Po wzięciu na asa, rozgrywający wykonał impas waletem trefl i zagrał karo do waleta. Garozzo wskoczył damą i wyszedł dwójką pik. Murray zabił asem i zgrał króla pik. Garozzo dołożył damę i bez dwóch!

Na drugim stole 3BA było grane z ręki W i po ataku blotką kier rozgrywający dostał ósmą lewę i po zagraniu w karo do waleta nic nie mogło przeszkodzić Forquetowi w wygraniu kontraktu.

Cały mecz przebiegał przy przewadze Włochów, którzy wygrali w końcu 195-166.

 

W 1975 roku, w dwudziestolecie ufundowania Bermuda Bowl, mistrzostwa świata odbyły się na Bermudach. Eksperyment z dopuszczeniem mistrza strefy Pacyfiku w 1974 został ośmieszony przez wynik Nowej Zelandii i w 1975 roku znów do walki o tytuł stanęło pięć drużyn – obrońcy tytułu, już bez Forqueta – Belladonna – Garozzo, Franco – Pittala, Facchini – Zucchelli, USA – Hamman – Wolff, Kantar – Eisenberg, Soloway – Swanson, Francja – Boulenger – Svarc, ebel – Mari, Leenhardt – Vial, Indonezja – Manoppo – Manoppo, Lasut – Moniaga, Arwin – Sacul i Brazylia – Assumpcao – Chagas, Ferreira – Ferreira, Amaral – de Barros.

Faza robin round zakończyła się zwycięstwem Włochów:

1.Włochy                        134

2.USA                                116

3.Francja                         105

4.Indonezja                     90

5.Brazylia                         73

W eliminacjach Amerykanie oskarżyli parę Facchini – Zucchelli o nielegalne przekazywanie informacji poprzez ruchy nogami (mistrzostwa, po raz pierwszy w historii, były rozgrywane z użyciem zasłon). Parze tej udzielono upomnienia, ale nie zakazano dalszej gry. Jednak kapitan Włochów, Sandro Salvetti, wycofał ich z kilku meczów eliminacyjnych, dla uspokojenia starganych nerwów.

W półfinałach Włosi bez problemu pokonali Indonezję 280-134, natomiast USA z trudem pokonało Francję, która tym razem nie powtórzyła błędu z poprzedniego roku i przysłała trzy pary, 159-147. O wyniku tego półfinału zadecydował fałszywy renons, popełniony przez Mari.

96-rozdaniowy finał zaczął się dla Włochów bardzo słabo. W pierwszym rozdaniu po otwarciu Belladonny słabe 1BA, „postawili” oni 800 do przedpartyjnej końcówki. Również drugie rozdanie przyniosło dużą stratę:

 

♠ AK10974

 

 

♥ A83

 

 

♦ K4

 

 

♣ D2

 

♠ DW2

N

♠ 6

♥ DW106

W             E

♥ 974

♦ W973

♦ D652

♣ KW

S

♣ A10953

 

♠ 853

 

 

♥ K52

 

 

♦ A108

 

 

♣ 8764

 

Na obu stołach rozgrywano 3BA. Garozzo (S) dostał atak damą kier. Zagrał trzy razy w piki i W, po lewie na damę, zagrał król trefl i trefl – bez dwóch. Na drugim stole rozgrywał Soloway (N), a Zucchelli (E) wyszedł dziesiątką trefl i czwarta ósemka okazała się zatrzymaniem.

 

Po 32 rozdaniach Amerykanie prowadzili różnicą 46 imp. Amerykanie powiększają przewagę do 78 imp po rozdaniu 53. Teraz Włosi zaczynają odrabiać straty. W rozdaniu 58:

 

♠ K6

 

 

♥ W753

 

 

♦ A106

 

 

♣ AD63

 

♠ ADW9754

N

♠ 103

♥ -

W             E

♥ D6

♦ KD53

♦ W98742

♣ K8

S

♣ W74

 

♠ 82

 

 

♥ AK109842

 

 

♦ -

 

 

♣ 10952

 

 

Włosi wygrywają 4♥ na linii NS i 4♠ na EW.

 

Po 64 rozdaniach Amerykanie prowadzą różnicą 46 imp. W dalszym ciągu Włosi systematycznie odrabiają straty, niejednokrotne dość szczęśliwie, jak w rozdaniu 76 (NS po, rozdawał W):

 

♠ W

 

 

♥ D1086

 

 

♦ DW854

 

 

♣ 1096

 

♠ D83

N

♠ AK10654

♥ 75

W             E

♥ -

♦ AK62

♦ 73

♣ W853

S

♣ AD742

 

♠ 972

 

 

♥ AKW9432

 

 

♦ 109

 

 

♣ K

 

 

W

Wolff

N

Belladonna

E

Hamman

S

Garozzo

pas

pas

1♠

3♥

3♠

4♥

4♠

pas

pas

5♥

5♠

ktr.

Belladonna z Garozzo grali silnym wejściem 3♥ i końcowa „stop-kontra” Garozzo była dana niejako „z musu”; a na drugim stole Franco – Pittala doszli do szlemika:

W

Franco

N

Eisenberg

E

Pittala

S

Kantar

pas

pas

1♠

2♥

3♠

4♥

4BA

5♥

pas

pas

6♠

pas…

 

W rozdaniu 92 Belladonna  z Garozzo, prawdopodobnie nie wiedząc, że już prowadzą w meczu, wykonali „rzut na taśmę”:

 

♠ DW8

 

 

♥ AW965

 

 

♦ K82

 

 

♣ AD

 

♠ 7632

N

♠ 43

♥ K432

W             E

♥ D1087

♦ W53

♦ D1064

♣ K10

S

♣ 754

 

♠ AK109

 

 

♥ -

 

 

♦ A97

 

 

♣ W98632

 

Hamman z Wolffem doszli do 6BA, biorąc 13 lew. A oto licytacja Włochów, grających systemem Precision:

W

Kantar

N

Garozzo

E

Eisenberg

S

Belladonna

 

 

 

2♣

pas

2♦

pas

2♠

pas

3♥

pas

3BA

pas

4♣

pas

4♦

pas

4BA

pas

5♦

pas

5♥

ktr.

rktr.

pas

5♠

pas

5BA

pas

7♣

pas…

 

 

Po ataku dwójką kier, Belladonna przebił w ręce i zagrał trefla – dziesiątka, dama. Gdy na asa spadł król, dla wszystkich było jasne, że Włosi zdobyli kolejny tytuł.

Kantar mógł jeszcze przeważyć losy meczu, kładąc na blotkę ze stołu króla – gdyby Belladonna zdecydował się grać na paradę, mógłby przegrać kontrakt, gdyż E miał tylko dubla pik...

Końcowy wynik finału – 215-189 dla Włochów.

 

Był to ostatni triumf Włochów w Bermuda Bowl w erze „pierwszego Blue Teamu”. Co prawda jeszcze trzykrotnie zdobywali medale, ale srebrne – w 1976 roku w Monte Carlo, w 1979 w Rio de Janeiro i w 1983 w Sztokholmie. Ten właśnie rok trzeba chyba uznać za koniec ery Blue Teamu, gdyż był to ostatni występ pary Belladonna – Garozzo w oficjalnej imprezie mistrzowskiej. Występ jakże dramatyczny – zalicytowany przez nich w jednym z ostatnich rozdań finału szlemik bez dwóch asów zadecydował o zwycięstwie Amerykanów.

 

W dzisiejszych czasach poziom światowego brydża bardzo się wyrównał i nie ma w tej chwili drużyny, którą przed kolejnym turniejem Bermuda Bowl można by wskazać jako faworyta, a co dopiero jako takiego pewniaka, jakim był Blue Team w czasach swojej świetności. Tym więcej uznania należy się grupie genialnych graczy włoskich, która na tak wiele lat zdominowała światowego brydża.

 

Marek Wójcicki